Reizen door Azië

Vóór de Nizams, vóór de Mughals, vóór het Delhi Sultanaat, zelfs vóór Hampi, was er in Telangana een koninkrijk genaamd het Kakatiya koninkrijk. Van deze dynastie is bekend dat ze al sinds de achtste eeuw als een soort leenheren heersten over hun landen. Maar in de 12 eeuw wisten ze zich daar aan te ontworstelen, en zelfstandig omringende monarchen te onderwerpen en landen te veroveren. Hun hoogtepunt beleefden ze in de 12 tot de 14e eeuw. Hun hoofdstad: Warangal. En het meest opvallende misschien wel: de tweede grote heerser van het rijk was de koningin Rudrama Devi, die door Marco Polo tijdens zijn bezoek aan India bezocht werd. Aangezien we in Hyderabad toch in de buurt waren, besloten wij om ook via Warangal verder te reizen.

Na de Qtub-Shahs werden de Moghuls heer en meester in het grootste deel van India, ook in de staat Hyderabad. Asif Jah I werd in 1724 door de Moghul keizer Bahadur Shah benoemd tot Nizam (onderkoning) van Hyderabad, toen nog Golkonda geheten. Deze Nizam kreeg, door het uiteenvallen van het Moghul-rijk, steeds meer zelfstandigheid, hoewel zijn rijk nooit echt vrij is geweest. Na de Moghuls was Golkonda schatplichtig aan de Marathas, en daarna stond het onder bescherming van de Britten. De opeenvolgende Nizams steunden het Britse bewind enthousiast.  Ze sponnen er goud garen bij. Zodanig zelfs dat in de jaren '30 van de twintigste eeuw, de toenmalige Nizam, Mir Osman Ali Khan, werd beschouwd als de rijkste man ter wereld.

Hyderabad is gesticht door Mohammed Quli Qtub Shah in 1591, als stad rond het Golconda Fort. Dit fort lag boven op een heuvel. Wij bezochten het fort op het heetst van de dag. Terwijl we er rondliepen, waanden we ons in de wereld van Tolkien. Onder in de fundamenten van het oude koninklijke paleis zagen we Moria, de grootse dwergenstad onder de bergen, met zijn enorme pilaren. Maar keken we omhoog, de berg op, lag het fort erbij als Minas Tirith, met zijn muren in verschillende lagen. Daartussenin lagen de ruïnes van Osgiliath te wachten op Faramir en zijn troepen.

Onze volgende stop was Hyderabad, een conglomeratie met ongeveer 11,5 miljoen inwoners. Hoofdstad van de staat Telangana. Voertaal is het Telugu, maar veel mensen spreken ook wel (wat) Engels. De oude binnenstad wordt voornamelijk bewoond door Moslims, die ca. 30% van de totale bevolking vormen. En, zoals we al vrij snel zagen, is er veel armoede in de stad. Ongeveer 30% van de bevolking woont in sloppenwijken. 

Het Hindoeïsme is een geloof gebaseerd op millenia oude mythes. De twee belangrijkste zijn de Mahabharata en de Ramayana. 

Het Vijayanagara-rijk werd gesticht in 1336 door de broers Harihara I en Bukka I. Beiden waren warlords met een goede staat van dienst in gevechten tegen de troepen van de sultans uit het noorden. Onder hen en hun nakomelingen breidde het koninkrijk zich uit over het grootste deel van zuid India. De hoofdstad werd gevestigd in Anegondi, ten noorden van de rivier de Tungabhadra. De sultans uit het noorden bleven echter aanvallen, waardoor de hoofdstad verplaatst werd naar het zuiden van de rivier, en werd Hampi. De regio was al erg belangrijk, omdat volgens de overlevering van de Ramayana hier het apenkoninkrijk zou hebben gelegen. Ook zijn er veel plaatsen waar de god Rama tijd zou hebben doorgebracht. Dat was ongetwijfeld een van de redenen waarom de hoofdstad in deze noordwestelijke uithoek van het enorme rijk lag. Het was het eerste rijk dat het Hindoeisme als verboindende factor voor zijn inwoners gebruikte.

Op de tweede dag in Hampi waren we er wat vroeger bij. 's Ochtends zijn de temperaturen nog een beetje dragelijk, in de loop van de ochtend stijgt de zon naar het zenith en loopt de temperatuur snel op naar 36, 37 graden. De site die we bezochten bestond uit een enorm areaal aan monumenten, waarvan de belangrijkste de Vittala tempel is. Het Vijayanagara-rijk werd in 1565 verslagen tijdens de Slag bij Talikota door een coalitie van de Deccan-sultanaten: Bijapur, Golconda, Ahmadnagar en Bidar. Deze nederlaag betekende het begin van de ondergang van het rijk en de verwoesting van Vijayanagara (het huidige Hampi). Vijayanagara werd gedurende een half jaar systematisch geplunderd en verwoest en daarna verlaten. De stad verliest zijn status als hoofdstad en wordt nooit herbouwd. Veel van de gebouwen van in Vijayanagara waren van hout, gebouwd op een stenen sokkel. Het hout is in de loop der jaren volledig verdwenen. We bezochten de site en besloten gebruik te maken van een gids. We troffen Fakruddin, een wandelende encyclopedie, die over elk gebouw en elk icoon wel een verhaal kon vertellen. Als je weet wat al die Hindoe-iconen betekenen dan wordt allemaal nog indrukwekkender.

Twee jaar geleden, tijdens onze rondreis van een maand door zuid India, kreeg ik Hampi al in het vizier. We vonden het toen echter wat te ver noordelijk liggen. En we waren al zo lang op pad. Nu bracht de trein ons dan eindelijk deze kant op. Niet naar Hampi zelf, maar naar het nabijgelegen Hospet. Simon ging op zoek naar hotels in Hampi, maar kon niet echt wat geschikts vinden. Het waarom werd ons al snel duidelijk: er woont niemand.

We hadden de omringende bergen al wel bekeken, maar Ooty zelf nog eigenlijk nauwelijks. Dus liepen we weer het kwartier de berg af, richting het stadscentrum. Nu een keer via een andere route, omdat we de kathedraal wilden bekijken.  Deze hadden we snel gevonden. Het stralend witte gebouw staat op een heuveltje in het dal en springt nogal in het oog. Het is een stukje Britse architectuur, maar de gebrandschilderde ramen zijn van later datum. Dat was te zien, omdat Moeder Teresa op één van de ramen prijkt. Zoals in alle Indiase katholieke kerken staan er een heleboel kleurrijke beelden in de kerk. 

Volledige naam in Tamil: Udhagamandalam, verbasterd door de Britten tot Ootacamund, afgekort tot Ooty. Een stad en omliggend district, gelegen in de Nilgiri Hills (Blauwe heuvels), onderdeel van de Western Ghats (een bergketen die van noord naar zuid dwars door India loopt. De stad werd onder het bewind van de East India Company de zomerhoofdstad van het gewest Madras. Wanneer het te heet werd op de vlaktes, werd de hele regering (inclusief administratie) verhuisd naar de bergen. Alle rijke Britse bestuurders en hun families trokken dan mee naar het Hillstation, om daar de zomer door te brengen. Er werd een meer aangelegd, sportfaciliteiten, parken en kerken, om het verblijf zo aangenaam mogelijk te maken. Het kreeg dan ook de bijnaam "Koning der Hillstations".

Na anderhalve week in Kochi, hadden we wel weer zin om op pad te gaan. Voor het eerste stukje van het vervolg van onze reis, namen we de trein naar Coimbatore. Een plaats die we twee jaar geleden al uitgebreid bezocht hadden. Nu diende het slechts als springplank voor de bus naar Ooty, een koele plaats in de bergen waar we graag heen wilden.

Sinds eind december vindt in Kochi de biënnale plaats. Door de hele stad, maar vooral op Fort Kochi, zijn tentoonstellingen, voorstellingen en optredens te bezoeken. Een van de artiesten op de Comic Con maakte ons er op attent dat het erg leuk zou zijn om Fort Kochi te bezoeken. Dus gingen wij op pad. De Watermetro is uitgebreid met vaarten op Fort Kochi en Willingdon Island. Voorheen moest je hiervoor de overvolle, warme ferry nemen vanaf de boatjetty op anderhalve kilometer afstand. Nu konden we met de geairconditionde elektrische boot van de Watermetro vanaf High Court, slechts 500 meter lopen vanaf St. Albert's.