Het Hindoeïsme is een geloof gebaseerd op millenia oude mythes. De twee belangrijkste zijn de Mahabharata en de Ramayana.
De Ramayana is geschreven door de wijze Valmiki. Erin wordt het verhaal verteld van het leven van Heer Rama, de prins van Ayodhya en de zevende incarnatie van Vishnu. Rama wordt geboren uit koning Dasharatha na een heilig ritueel, samen met zijn broers Bharata, Lakshmana en Shatrughna.
Door een belofte aan zijn stiefmoeder Kaikeyi wordt Rama verbannen naar het woud voor 14 jaar. Zijn vrouw Sita en broer Lakshmana vergezellen hem tijdens deze ballingschap. In het woud wordt Sita ontvoerd door Ravana, de demonenkoning van Lanka. (Ja, inderdaad, het huidige Sri Lanka.)
Met behulp van Hanuman (de apengod) en het apenleger gaat Rama op pad om haar te redden. Op (Sri)Lanka vindt tenslotte een grote strijd plaats. Rama verslaat Ravana en bevrijdt Sita. Rama, Sita en Lakshmana keren terug naar Ayodhya, waar Rama tot koning wordt gekroond.
Natuurlijk is het niet zomaar en verhaal, het is een parabel, waarin wordt geleerd over plicht, toewijding, opoffering en de overwinning van rechtvaardigheid op het kwaad.
Anjanadri Hill
Dat apenleger uit de Ramayana komt uit de buurt van Hampi, waar het apenkoninkrijk was gevestigd. Hier ligt ook de geboorteplaats van Hanuman, op een rotsachtige heuvel aan de noordzijde van de rivier. We vertrokken bijtijds, om de rit van ruim een half uur in de tuktuk naar de voet van de heuvel te maken. Boven op de heuvel ligt een tempel voor Hanuman, om de geboorteplaats van deze god te markeren. Hanuman symboliseert ultieme toewijding, onvoorwaardelijke trouw, fysieke kracht en nederigheid. De eerste drie eigenschappen heb je ook echt nodig om de 575 treden van de trap naar boven te beklimmen. En nederig wordt je vanzelf als je dan boven op de berg staat en naar de overweldigende natuur om je heen kijkt.
Omdat wij geen zin hadden om al om half 5 op te staan om de zonsopgang vanaf de berg te zien, waren wij er pas tegen half elf. Het was al behoorlijk warm. Simon besloot toch maar een zonnehoedje te kopen, om zijn bolletje tegen het branden van de zon te beschermen. Ik gebruik daar mijn sjaal voor. Aangezien het een tempel betreft, moesten onder aan de trap de schoenen al uit. Blootvoets begonnen we aan de klim naar boven. Het eerste deel van de trap was overdekt gemaakt, maar als je hoger komt houdt de overkapping op. Daar draai je dan wel weer tussen en onder rotsen door.
Allereerst bezochten we op de top natuurlijk de oranje geverfde tempel van Hanuman. Veel gelovigen hadden ook een oranje sjaaltje om, gekocht onder aan de berg. Daarna gingen we van het uitzicht genieten. Of nou ja, genieten.... We waren weer een attractie op zich (weg nederigheid) en hele families wilden met ons op de foto. Op een gegeven moment moesten we gewoon zeggen dat het genoeg was en we verder gingen. We hadden daar makkelijk nog een uur kunnen staan poseren.
Je raakt misschien minder buiten adem van het trap af lopen, maar voor je lichaam in het ook behoorlijk zwaar. Toen we eindelijk weer beneden stonden, voelden we allebei onze knieën wel. Gelukkig waren er kranen waar we even onze verhitte hoofden en voetjes konden afkoelen.
Anegundi
Op de weg terug naar de brug over de rivier stopten we in Anegundi. De eerste hoofdstad van het Vijayanagara-rijk en nu de woonplaats van de nazaten van de koninklijke familie, die er een paleis hebben. India ken veel van dit soort voormalige staatshoofden, die wel hun titel en hun rijkdom, maar niet hun macht hebben mogen behouden na de onafhankelijkheid.
Net buiten Anegundi bevindt zich de Chintamani Math Anegundi, een tempelcomplex gewijd aan Rama en Hanuman. En de plaats waar, volgens de overlevering, Rama de apenkoning Sugriva aan zijn rijk hielp door diens broer te vermoorden. Ter nagedachtenis van dat moment, staan er voetstappen op de vloer, en is in de rots de pijl en boog gekerfd die Rama hiervoor zou hebben gebruikt. Na de gebeurtenis voelde Rama wroeging en twijfelde aan zijn eigen handelen. Ook is er de grot waar Rama de juwelen van Sita terugvond, het bewijs dat zij daar inderdaad was geweest, voordat Ravana haar verder mee nam naar Lanka.
Malyavanta Raghunatha tempel
Nadat de apenkoning gekroond was, staken Rama en zijn broer Lakshmana de rivier over. Het was inmiddels moesson, en ze konden niet verder reizen. Ze vonden een plek op een berg om de vier maanden van het regenseizoen door te brengen. Ze hadden er natuurlijk wel water nodig (huh?) Moesson... Kun je dat niet gewoon opvangen? Voor de goden is dat kennelijk lastig. Ze deden het op de moeilijke manier: Lakshmana schoot een pijl in de rotsige grond, waardoor deze openspleet en er water naar boven kwam. Deze spleet in de rots hebben wij ook bezocht. Ook hier stonden weer een drietal tempels in het complex. We zijn er gezegend en hebben een abishek (opgieting) uitgevoerd in een kleine ruimte onder een enorme rots. We moesten diep bukken om er te komen, vast een oefening in nederigheid.
Met deze dag waarop onze tuktuk chauffeur Anja (inderdaad, genoemd naar Hanuman, die ook wel Anjaneya genoemd wordt) ons naar zijn favoriete plekken in de omgeving bracht, kwam een einde aan ons bezoek aan Hampi. We namen afscheid van Anja en we vertrokken na het avondeten met de nachttrein naar Hyderabad.
Reactie plaatsen
Reacties