Naast het letterlijke hoogtepunt van de Wat Chaloem Phra Kiat zijn er in Lampang nog wel meer bijzondere tempels te vinden. En niet alleen tempels zijn het bezoeken waard. Het Station van Lampang is bijzonder, hebben we al gezegd. Voor het station staat een oude stoomtrein, en niet veel verderop bestaat het middelpunt van de rotonde uit een fontein met een enorme gouden draak in het midden. Ons hotel lang hier vlakbij, in wat duidelijk de Chinese straat van Lampang was. Een klein stukje verderop ontdekten we een Chinese boeddhistische tempel. Toch wel een heel ander gezicht dan de traditionele Thaise tempels.
Dwars door de stad Lampang stroomt de Wang-rivier. Deze is het hart van de stad, met vele kleinere bruggen die de waar de oversteek van het ene stadsdeel naar het andere gemaakt kan worden. Langs de rivier vonden we veel verschillende restaurantjes, waarvan de meesten op de vrijdagavond live muziek hadden voor hun bezoekers. De belangrijkste brug van de stad is de Ratsadapisek-brug. Een witgeschilderde boogbrug die de beide oevers verbindt, en die uitkomt bij het uiteinde van de beroemde Kad Kong Ta (oude marktstraat) Walking Street. In het weekend is hier langs de hele straat 's avonds een uitgebreide (tweedehands) markt en braderie, met muziek en heel veel streetfood. Wij staken tegen zonsondergang de rivier over en wandelden op ons gemakje langs alle kleding, hebbedingetjes en etenswaren die langs de weg waren uitgestald. Onderweg kwamen we een paar keer een blinde tegen, die een geldboxje droeg, en een karaokemachientje bij zich had waar hij/zij live bij zong. Op deze manier liepen ze langzaam de hele straat uit. We zagen verschillende mensen wat geld in het boxje doen. Simon heeft zijn kleingeld verdeeld over een tweetal van deze straatmuzikanten.
De straat wordt geflankeerd door prachtige oude, houten huizen, gebouwd eind 19e/begin 20e eeuw. De bouwstijl is een mix van Thais, Chinees en Europees. Als het donker valt en alle verlichting gaat aan , is dit een heel sfeervol stukje stad, waar het met gemak een paar uur goed toeven is.
En dan de tempels.... We zijn langs heel wat tempelcomplexen gekomen op onze taxiritten dwars door de stad. Er is geen beginnen aan om ze allemaal te bezoeken. Dat hebben we dan ook niet gedaan. Net als met de hoeveelheid tempels in India: Op een gegeven moment wordt het steeds meer van hetzelfde. We hebben ons dan ook beperkt tot een paar bijzondere complexen; de een wat ouder en met meer bekendheid dan de andere, maar allemaal onze tijd meer dan waard. Wat overigens niet wil zeggen dat de andere tempels waar we langs zijn gereden, dat niet zouden zijn. Maar iedere keuze is er één.
Wat Si Rong Muang
Deze tempel is opgetrokken uit teakhout aan het begin van de 20e eeuw. Lampang was toen nog voorzien van uitgestrekte teak-bossen. De Birmese arbeiders die het hout kwamen kappen, bouwden deze tempel in Birmese stijl op de plaats van de teakbossen, zodat zij hier ter plaatse vergiffenis konden vragen voor wat zij de natuur aandeden.
Wat Chiang Rai
Een opvallende verschijning is deze witte tempel. Het oudste deel van de tempel is al gebouwd in 1757. Hij is genoemd naar de geboorteplaats van de bouwer, de heerser Chao Chomphu, die met zijn familie vanuit Chiang Rai naar Lampang emigreerde. De tempel werd tussen 2009 en 2017 gerenoveerd, waardoor het nu een mengeling is tussen moderne Thaise architectuur en de oude Lanna bouwstijl die typisch is voor Noord-Thailand. Deze Lanna bouwstijl typeert zich door daken die uit verschillende lagen zijn opgebouwd en doorlopen tot dicht bij de grond.
Wat Pong Sanuk Nuea
Gebouwd door rijke Birmese families in 1886 in Birmese stijl. Deze tempel is ook deze eeuw nog gerenoveerd, in samenwerking met UNESCO, die daarmee het belang van deze tempel erkent. We troffen hier ook weer een immens grote, liggende Boeddha aan. De tempel huisvest ook de "city pillar shrine" van de stad Lampang. Zo'n pilaar werd vaak opgericht bij de vestiging van een stad. Hij geeft de stad houvast en stabiliteit. Ook gelooft men dat de beschermgeest van de stad er in huist. Het is bijna letterlijk het hart van de stad. vele steden in Thailand hebben er één. De oudste staat in Bangkok; deze in Lampang staat er sinds 1857.
Wat Phra That Lampang Luang
Waarschijnlijk een van de oudste religieuze plaatsen in Thailand en als tempel een echte must-see in Noord-Thailand (volgens de experts). Deze tempel ligt een stukje buiten Lampang, op een door mensen gebouwde heuvel (een soort terp), ommurd als een vesting. Het verhaal gaat dat de Boeddha himself hir heeft gelopen, en zijn volgelingen een haar van zijn hoofd heeft gegeven. Deze haar is later met de as van (een deel van) zijn voorhoofd en nek hier begraven. Daar bovenop is uiteindelijk de stoepa gebouwd.
Het complex staat op een plaats waar waarschijnlijk al in de 8ste eeuw een tempel stond. De grote hal centraal in het complex, is al in de 15e eeuw gebouwd in de typische Lanna-stijl (bouwstijl van het Lanna-koninkrijk in Noord-Thailand). De chedi (stoepa) in zijn huidige vorm, was gerestaureerd in 1496, maar is dus nog ouder. Het oudste beeld in de tempel, van Boeddha beschermd door een meerhoofdige slang (Naga) dateert uit het jaar 672.
Reactie plaatsen
Reacties