We gingen op weg naar onze laatste stopplaats: Bangalore. We zouden hier een paar dagen hebben voordat ons vliegtuig naar Bangkok vertrekt vanaf Bengaluru international airport. De trein in Salem vertrok om 9 uur in de ochtend. Na een vroege lunch aan boord van de Vande Bharat, kwamen we om 13.00 uur aan in Bangalore, en waren tegen twee uur in ons hotel. Het verkeer in Bangalore is werkelijk één grote file, erger nog dan we elders hebben meegemaakt.
Twee jaar geleden waren we ook al in Bangalore geweest en vonden het toen een zeer prettige stad. We hadden tijdens dat bezoek ook eigenlijk al alle grote bezienswaardigheden van de stad bekeken. Niet dat er niks meer te doen is, integendeel. Één van onze plannen was een ontmoeting met John Houtbraken, die samen met zijn vrouw Aro oprichter was van stichting Suryodaya. Stichting Suryodaya zet zich in voor kansarme kinderen in India, door te zorgen dat ze naar school kunnen en zo de mogelijkheid te krijgen om een zelfstandig bestaan op te bouwen. Ze bouwen al bijna 50 jaar aan projecten, o.a. in Bangalore, maar ook veel in dorpen in de wijde omgeving.
Maar voordat het zo ver was, hadden we nog een middag en avond te besteden.
De hipste straat van Bangalore
Op loopafstand van ons hotel ligt Church street. Deze straat is vergeven van de hippe restaurantjes en bars waar alcohol wordt geschonken (dat hadden we nog niet in deze mate gezien in India). Muziek schalde bij ieder café uit de luidspeakers. Er waren verschillende kleine alternatieve kledingwinkeltjes, en een enorme boekenwinkel die over verschillende winkels verspreid was. Op straat stonden allemaal kleine stalletjes met koopwaar. Er waren ook pop-up eettentjes. In de middag was het er al druk, maar het zou in de loop van de avond nog veel drukker worden.
We kwamen langs Kling, een resto-bar met een open front, waar het gezellig druk was. Een vrouwelijke DJ draaide (hard)rock uit de jaren '70 en '80. En volgens het bord hadden ze er speciaalbieren, die ze zelf brouwden. Natuurlijk sprak ons dit aan. We schoven aan bij de bar en bestelden ieder een biertje. De manager kwam een praatje met ons maken. We hebben ons er prima vermaakt, maar besloten het wel bij één biertje te laten. Zoiets tikt toch best wel aan, bij 34 graden.
Om de hoek, aan Brigade Road, lagen de duurdere merkkledingzaken. Ook hier was het druk. En terwijl het donker werd, sprong de feestverlichting die de hele straat overspande aan. Deze weg was ook wel een tourist-trap, met allerlei handicraft- winkels, waar men ons als buitenlanders maar wat graag naar binnen praatte. En het moet gezegd: We hebben werkelijk fantastische kleden en schitterende sjaals gezien. Maar we hebben ons -tot nu toe- in kunnen houden. Na een hapje eten, namen we de tuktuk terug naar het hotel.
Plannen voor de rest van de week
De volgende ochtend hadden we om 10 uur een afspraak met John Houtbraken. Een kwieke en
zeer enthousiaste man van 84. Hij is nog de enige vertegenwoordiger van de stichting Suryodaya in India, sinds zijn echtgenote afgelopen januari vrij plotseling overleed. Hij heette ons zeer warm welkom in Bangalore, en in de Catholic Club waar we hadden afgesproken. John was een waterval van anekdotes en ervaringen die hij heeft opgedaan in de afgelopen 47 jaar in India. En hij bood ons aan om samen naar Palamaner te gaan. Hier heeft de stichting een viertal projecten lopen, die we kunnen bezoeken. We vertrekken morgenochtend, en zullen met John naar Palamaner rijden. We kunnen de projecten bezoeken en ook spreken met de uitvoerende Franciscaner broeders. We blijven bij de broeders overnachten en keren donderdag terug naar Bangalore. Ruim op tijd om ons vliegtuig te halen.
Reactie plaatsen
Reacties