De trein vanaf Chennai bracht ons naar Salem. Een plaats die je alleen al door de naam wil bezoeken. Heeft overigens niks met de beroemde heksenjacht te maken; dat Salem ligt in het noorden van de VS. Maar Salem was niet ons eindpunt. We namen een taxi die ons in een uur tijd de dertig kilometer bergop bracht, naar het hillstation Yercaud (of Erkad in alternatieve westerse spelling van de naam in het Tamil).
Al tweehonderd jaar geleden brachten de Britten koffie naar de heuvels rond Yercaud, de Shevaroy hills in de Eastern Ghats. Niet veel later werd het een populaire trekpleister om de hitte van het laagland te ontvluchten. Ook voor ons een belangrijke reden om de bergen op te zoeken. Het is hier al
gauw tien graden koeler dan in het laaggelegen Salem. Na 37°/38° in Chennai is de temperatuur van 28° heerlijk. Vooral omdat hier boven op de berg de wind koel aanvoelt.
Het stadje drijft op toerisme. Het ene hotel na de andere homestay, en verschillende outdoor- en familie-activiteiten worden er aangeboden. Je kunt er heerlijk wandelen, op jeepsafari gaan, ziplinen ofje uitleven in een soort klimbos. Natuurlijk hoort bootjevaren ook tot de mogelijkheden, of een koffie- of specerijenplantage bezoeken. Lokale koffie en chocolade worden aangeboden in bijna de helft van de winkels die we zien.
Ladies'Seat
Verkwikt na een nacht slaap en een simpel maar stevig ontbijt, gingen we de eerste dag op pad. Eigenlijk op zoek naar een pin-automaat, sloegen we al helemaal aan het begin van onze wandeling de verkeerde kant af. We liepen langs het meer, dat in het midden van het stadje ligt. We dachten er vrij makkelijk omheen te kunnen lopen. Dat kon ook wel. Maar eerst ging onze weg sterk omhoog. We volgden de borden die ons naar de Ladies' Seat zouden brengen, een uitkijkpunt over de bergen, ongetwijfeld al aangelegd in de koloniale periode. Na een aardige klim, kwamen we bij een hek. Ons pad liep verder door (onder andere) de rozentuin. We moesten dus wel kaartjes kopen. Teruglopen was geen optie.
Als eerste bereikten we de Children's Seat: een drietal nieuw gebouwde uitkijkposten. En het moet gezegd: het uitzicht was schitterend. Tussen de bomen in de verte konden we de weg ontwaren die we de vorige avond in het donker in de taxi hadden afgelegd. Niet veel verder kwamen we bij de Gent's Seat, die we beklommen en ook daar namen we even de tijd om te genieten van het uitzicht. De weg die we vervolgden was waarschijnlijk de oorpronkelijke weg de berg op. We gingen inmiddels naar beneden, en logischerwijs zou de Ladies' Seat lager en makkelijker bereikbaar moeten liggen dan die voor de heren (Ik probeer me te verplaatsen in de Victoriaanse denkwijze). We liepen door de -vermoedelijke- rozentuin, maar de struiken stonden er wat droevig bij. Toen kwamen we aan bij de Ladies' Seat, en liepen tegen een hoge muur van golfplaten aan. Het uitkijkpunt was gesloten, renovaties waren gaande of zouden snel beginnen. Was dat even een tegenvaller!
Hierna ging onze weg vrijwel alleen nog maar bergaf. We liepen dwars door het hele stadje heen, aten een beetje lunch in een restaurantje onderweg, en na een wandeling van in totaal ongeveer tien kilometer bereikten we de pinautomaat. Daarna was het nog een kilometertje naar ons hotel (!)
Op safari
De tweede dag was het Goede Vrijdag. We hadden de avond tevoren al verschillende nieuwe gasten zien arriveren bij ons hotel. Toen we in de loop van de ochtend weer richting het stadje liepen, was duidelijk te merken dat het overal drukker was. Tijdens onze lange wandeling waren we langs verschillende katholieke instanties gelopen. Goede vrijdag is voor de katholieken in India een belangrijke dag. Veel (katholieke) bderijven zijn die dag dicht. Aangezien ze maar één paasdag kennen, maakt zo'n vrije vrijdag toch een lekker lang weekend om er tussenuit te gaan.
Deze keer bleven we meer in de buurt. We wandelden een beetje langs de vijver, in de schaduw van de bomen, en bezochten het eilandje dat midden in de vijver ligt. Het bleek vooral een kinderspeelplaats te zijn, maar dat mocht de pret voor ons niet drukken.
Rond kwart voor vijf werden we bij ons hotel opgehaald door een stoere jeep, en gingen we op safari. Met een beetje geluk zouden we bizons zien, en pauwen, apen en misschien een vos. Allemaal wilde dieren die hier in de omgeving voorkomen. Na een ritje over de verharde weg, draaiden we een koffieplantage op. Daar begon het offroad gedeelte van de tocht, We werden enorm door elkaar geschud, daar achterin de jeep. De tocht voerde voor een groot deel door biologische koffieplantages. Het zonlicht van de late middagzon werd gefilterd door de bomen en scheen op de koffieplanten; een uitzicht met wel honderd tinten groen. Op deze plantage stonden twee soorten koffie: arabica en robusta. We konden ze uit elkaar houden door de grootte van de bladeren, de robusta is duidelijk groter en grover dan de arabica.
Links de Arabica, rechts de Robusta. De planten zijn inmiddels uitgebloeid, en de vruchten gaan nu beginnen te groeien. Tussen november en januari kunnen ze dan worden geplukt. Dit wordt allemaal met de hand gedaan. Om te voorkomen dat de planten uitgroeien tot hoge bomen (en de koffiebonen dus veel moeilijker te oogsten zijn) worden de boompjes op ongeveer 1,20 meter getopt. Ze staan onder hoge bomen, omdat koffie het beste groeit in gefilterd zonlicht.
Het eerste deel van de tocht eindigde op een klif.
Na een uitgebreide stop op de klif hobbelden we verder, van de eerste plantage af naar een tweede plantage, wat hoger in de heuvels. We waren op zoek naar Indiase bisons, dus de trip zou pas geslaagd zijn als we deze majestueuze dieren zouden spotten. De Indiase bison is een ware gigant, zwart met witte poten. We kwamen gelukkig een paar tegen. Ze stonden goed verscholen tussen de Arabicastruiken. Na een kort fotomomentje reden we door tot in een prachtig beekdal. Ondanks dat het nu de droge periode is, stroomde er helder water door de beek. In en vlak na het regenseizone dendert hier een enrome hoeveelheid water over de rotsen naar beneden.
Reactie plaatsen
Reacties