Na alle tempels en devotie, hadden we echt wel behoefte aan wereldser zaken. We kwamen laat in de avond aan in Chennai, bij een hotel met zwembad en alle moderne gemakken. Gelegen vlak naast een groot winkelcentrum waar ze AC hadden. De eerste dag in de grote stad hebben we dan ook niet meer gedaan dan wat winkelen. De veters van Simon z'n schoenen zijn het aan het begeven. Je zou denken, als er tientallen schoenenwinkels zijn, waaronder een Adidas- een Puma- en een Sketcherswinkel én nog een Decathlon, dat je wel wat moet kunnen vinden. Niet dus. Vervolgens zijn we uitgebreid gaan zwemmen in het buitenbad. Heerlijk, bij 37 graden. Het water zelf was ook een graad of 30, schat ik zo. Gewoon badwaterwarm.
Begin van de avond zijn we naar de bioscoop geweest. Er draaide zowaar een Engelstalige film: Project Hail Mary (aanrader). Zoals we al vaker hadden gezien waren de negen bioscoopzalen te vinden bovenin de luxe mall. De de vormgeving van de bioscoop was in een Italiaanse stijl, met Italiaanse marmeren vloeren, klassieke schilderijen, gouden kroonluchters en een superdeluxe inrichting met veel goud en creme. De stoelen waren zeer comfortabel. Zo wordt naar de bioscoop gaan weer echt een ervaring. En ja, de bioscoopzaal zat op maandagavond vrijwel helemaal vol.
San Thome
Op één of andere manier hadden we, net als twee jaar geleden, niet heel veel tijd in Chennai ingepland. Maar we hebben wel een klein stukje van de stad bekeken. Zo hebben we na alle hindoeïstische tempels, de kathedraal van Chennai bezocht. Met daaronder de crypte van de apostel Thomas. In Kochi hadden we al een kerk van de Thomaschristenen bezocht. Het verhaal gaat dat de apostel Thomas via Syrië naar India is gekomen en daar het Christendom heeft verspreid. De uitdrukking "ongelovige thomas" komt van deze Thomas, die zei niet te geloven dat Jezus uit de dood was opgestaan totdat hij zijn vinger in Jezus' wonden zou leggen. In de Handelingen van Thomas, een apocrief geschrift uit het begin van de derde eeuw, wordt beschreven dat Tomas in twee gebieden in India missie bedreef, waaronder zuid-India (Kerala en Tamil Nadu).
De apostel Thomas stierf volgens de overlevering als martelaar in Mylapore (nu onderdeel van Chennai) op 21 december 72 n.C. doordat hij werd doodgestoken met een speer. De Sint-Thomasbasiliek (San Thome) is gebouwd op de plaats waar Thomas zou zijn begraven. Het is een van de drie basilieken ter wereld die op een apostelgraf staan (naast de Sint-Pieter in Rome en de Sint-Jacobus in Santiago de Compostella).
Government Museum
Vervolgens stapten we in een tuktuk om naar het Government Museum in Chennai Egmore te rijden. De afstanden in deze stad zijn weer formidabel. Van hotel naar kerk was acht kilometer, van kerk naar museum 4,5 kilometer. En dan waren we weer 5 kilometer verwijderd van het hotel.
Het Government museum, of Madras Museum, is het één na oudste museum van India, opgericht in 1851, en in 1854 verhuisd naar de huidige locatie. In 1896 werd het museum uitgebreid met een bibliotheek, een theaterzaal en nog verschillende gebouwen. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat het ondertussen hard nodig is duurzaam onderhoud te plegen aan de diverse gebouwen. Dit resulteerde er helaas in dat de helft van de gebouwen, en dus de helft van de exposities, gesloten was. Maar we moesten wel de volle mep betalen. Als buitenlanders weer 5x het bedrag van Indiërs. De opzet van het terrein is wel heel mooi, en ik hoop het nog een keer te kunnen zien als het gerenoveerd is.
De exposities die we wel konden zien, omvatten veel stenen beelden, zoals we er al veel in de bezochte tempels en oude steden in hun natuurlijke habitat hadden kunnen zien. Natuurlijk wilden we de munten- en postzegelverzameling graag bekijken, en was er een grote collectie bronzen beelden en beeldjes. In India hadden ze al vrij vroeg de techniek ontwikkeld voor het kunnen maken van bronzen sculpturen. In het hoofdgebouw was een collectie oude, traditioneel zuidelijke schilderkunst te zien, wat levensgrote portretten van koloniale hotemetoten, en schildererijen van Raja Ravi Varma. Deze naam deed bij mij een belletje rinkelen: Die waren we in het verleden al vaker tegengekomen. Een familielid van het koningshuis van Travancore. Twee jaar geleden hebben we in Trivandrum al met zijn werk kennisgemaakt. Erg leuk om te merken dat er toch het een en ander blijft hangen van wat we zoal meekrijgen van de Indiase cultuur tijdens onze reizen.
Reactie plaatsen
Reacties