Op valentijnsdag namen wij de trein naar Pune. Weer een lange reis die ons deze keer door de Western Gats voerde. De trein reed door zeker een tiental tunnels, en langs diepe afgronden. De uitzichten waren bij vlagen magnifiek. De ene keer keek je tegen een zwarte rotswand aan, een tunnel later had je een schitterend, hoewel wat heiig, vergezicht. Terwijl wij comfortabel vanaf onze bank naar beneden keken, zagen we in de diepte een treinstel liggen. Hmmm. Op dit traject is het dus wel eens mis gegaan.... Ik zat ineens niet meer zo lekker in deze treinreis.
Op weg naar het hotel zagen we dat er straten en tempels uitbundig versierd waren. Dat was er ere van Mahashivaratri, een feest ter ere van de (spirituele) geboorte van heer Shiva. Op deze dag (dit jaar op 15 februari) vasten veel hindoes en gaan naar de tempel om rituelen uit te voeren. Van dat vasten hebben we niet veel gezien; de drukte bij de tempels hebben we meegemaakt. Op deze heugelijke dag zijn wij ook naar een tweetal tempels geweest. Allereerst gingen we naar de grottempel van Pataleshwar, niet ver van ons hotel. Het is een oude tempel ter ere van Shiva, die uit één stuk rots is gehakt. Binnen voor de ingang staat een grote Nandi, de stier en het rijdier van Shiva. Hier was het al een drukte van belang. We schuifelden in de rij langs de lingam, het symbool van de kracht van Shiva en de vorm die deze dag specifiek aanbeden wordt.
Picknick
Met de metro staken we vervolgens de rivier over, om in een ouder deel van de stad Pune aan te komen. Hier staan de restanten van een groot fort, Shaniwar Wada. Het was een versterkt paleis, gebouwd tussen 1730 en 1732, door de Peshwa-heersers van het Maratha-rijk. De laatste heerser, Baji Rao II, werd door de Britten verbannen naar Bithur, in de buurt van Kanpur aan de oever van de Ganges. Daarna heeft er een grote brand gewoed, die het paleis volledig heeft verwoest. Er staan nu nog wat restanten van muren en wat putten. Vanaf de vestigingsmuur heb je wel een mooi overzicht over het terrein, en kun je je een beetje voorstellen hoe het er uit moet hebben gezien.
Terwijl Simon vooruit liep en alvast de muur begon te beklimmen, werd mij gevraagd, door een aardige jongeman, of ik ook wat wilde proeven van het eten dat hij en zijn familie hadden meegenomen. Tja, waarom niet? Dus even later zat ik naast oma en een tante te smullen van sagoparels in masala en een zoete aardappel. In de veronderstelling dat Simon, zo gauw hij mij miste, wel terug zou komen. Toen dat niet het geval bleek, heb ik hem maar even gebeld en gezegd dat hij moest komen. Zo kwam het dat we op zondagmiddag met een wildvreemde familie zaten te eten, en foto's uitwisselden van kleinkinderen. Natuurlijk moesten er ook foto's gemaakt worden van het hele gezelschap.
Nadat we afscheid hadden genomen - we kregen nog de tip om de Shrimant Dagdusheth Halwai Ganpati tempel te bezoeken- hebben we nog een rondje door het fort en over de muur gemaakt. Naast het fort staat de Lal Mahal, een hergebouwd stadspaleis uit de 17e eeuw,waar de koning van Pune was geboren. Daar tegenover staat een grote stadsvilla, Nana Wada, gebouwd in omstreeks 1780 door een belangrijke minister van de Peshwa's. Beide gebouwen doen nu dienst als musea over de vrijheidsstrijd van Pune. Lal Mahal over de strijd tegen de Mughal overheersing, Nana Wada over de strijd tegen de Britten.
Om Gan Ganapataye Namah
Niet veel verderop in de straat nam de drukte enorm toe. Er stond een versierde poort over de straat heen en alle gebouwen waren behangen met gele doeken. We waren aangekomen bij de Shrimant Dagdusheth Halwai Ganpati tempel, een tempel ter ere van Ganesha. We twijfelden even door de drukte of we naar binnen wilden, maar besloten de gok te wagen. Toen wij onze schoenen ingeleverd hadden, warden we aangesproken door een jongeman. De officials van de tempel haalden buitenlandse toeristen uit de meute, om ze wat uitleg over de tempel te geven, en naar binnen te begeleiden.
We werden een kamer ingeleid, samen met een tweetal Zwitsers, en ons werd verteld dat de tempel 133 jaar oud is, ter ere van Ganesha gebouwd door Shrimant Dagdusheth. De tempel draait op giften, en daarmee hebben ze -onder andere- al tientallen kansarme kinderen een educatie kunnen geven, en verzorgen ze dagelijks twee maaltijden voor armen in het nabijgelegen ziekenhuis.
Ganesha is de zoon van Shiva en zijn vrouw Parvati. Hij is het symbool voor wijsheid, voorspoed en het wegnemen van obstakels.
Vervolgens mochten we mee naar binnen, zonder in de rij te hoeven staan. De wanden in het gebouw, zijn volledig versierd met zilver en goud. Op het plafond is een kleurrijke schildering aangebracht. We konden direct voor aansluiten bij de priester, die ons een voor een een sjaaltje om gaf, een stip op het voorhoofd, een bloem en een snoepje. Toen kregen we een banaan en werden we weer naar buiten geleid. Het ging allemaal zo snel, dat we een beetje verbluft waren. Terug in de gastenkamer hebben we gezamenlijk een chant voor Ganesha gezongen en werd ons gevraagd nog een stukje in het gastenboek te schrijven
Één van onze begeleiders viel dat volgens mij op. Hij vroeg of we ook naar de Shiva-tempel, in hetzelfde gebouw maar nog veel drukker dan de Ganeshatempel, wilden. Gretig knikten we van ja. Hij nam ons weer mee naar binnen, langs de rijen. In de tempel en ook erbuiten, stonden potige dames met een shirt waarop stond "bouncer", die de bezoekers met een noodgang langs de beelden lieten lopen. Op een feestdag als deze, krijgen de gelovigen niet de tijd om op eigen tempo hun gebeden te doen. Wel kregen we na afloop een bekertje zoete warme melk.
Van het feestje van de Nederlanders op de Olympische spelen met goud voor Femke Kok en zilver voor Jutta Leerdam hebben we in India helemaal niets meegekregen. Er doen sowieso maar twee Indiase deelnemers mee aan de winterspelen. Hier is men drukker met het wereldkampioenschap cricket. Vandaag speelde India tegen aartsrivaal Pakistan. Na afloop van de wedstrijd, die door India gewonnen werd, barstte op straat een waar volksfeest los. Er werd -nog meer dan normaal- getoeterd, met vlaggen gezwaaid en vuurwerk afgestoken. Wij hadden de indruk dat het cricket hier in de buurt belangrijker werd gevonden dan de verjaardag van Shiva. Van Jutta hebben ze hier nog nooit gehoord.
Reactie plaatsen
Reacties