Voor de tweede achtereenvolgende dag was de lucht bijna te snijden, zo mistig en smoggig was het. Naar buiten gaan ging alleen goed met een mondkapje voor. Het lijkt erop dat we precies op de goede dag van deze week bij de Taj Mahal zijn geweest, die we nog in de zon hebben kunnen zien schitteren. En na al die massieve moghul-bouwwerken, waren we ook wel weer toe aan wat anders.
We hadden nog een paar uurtjes voordat de trein naar Jaipur zou vertrekken. Die hebben we eerst nuttig besteed, door wat noodzakelijke inkopen te doen. Onze Indiase SIMs opgewaardeerd, zodat we weer een kleine twee maanden vooruit kunnen. Bij een drogist/apotheek langs voor een nieuw voorraadje loperamide en iets tegen Simon's hardnekkige hoestje. Een beetje fruit gekocht voor onderweg. En toen hadden we nog wat tijd over.
We besloten in die uurtjes een paar hindoetempels te gaan bekijken. Eerst een vrij moderne, iets verder van het stadscentrum af. Daarna in het hart van het oude Agra een grote en heel oude tempel bezocht. Deze leek deels ondergronds, en was volledig ingebouwd door woningen met daaronder winkeltjes. Daardoor was hij nog wat lastig te vinden.
We werden er gewoon verwelkomd, en kregen weer de verschillende stippen op onze voorhoofden. Achteraf hadden we echt een beetje een gevoel van thuiskomen. We hebben allebei meer met hindoeistische tempels en gebruiken dan met moskeeën. Op onze volgende stop, Jaipur in Rajasthan, kunnen we ons daarin weer volledig gaan onderdompelen.
Zeven steden in vijf staten
Met onze aankomst in Jaipur, bezoeken we de zevende stad in de vijfde staat in drie weken tijd. En dan tellen we Chandigarh met zijn speciale status alleen mee als stad. We hebben zo'n 2000 kilometer afgelegd met de trein (en soms de taxi voor het laatste stukje, omdat er geen trein de goede kant op ging). Daarvoor hebben we ruim 30 uur in de trein gezeten (even de vertragingen niet meegerekend). In de ons bezochte steden hebben we al met al zo'n 222 kilometer rondgelopen om bezienswaardigheden te bekijken en stukjes stad te ontdekken.
We zijn, vanaf Amritsar, bijna 600 kilometer naar het zuiden afgezakt, grofweg de afstand van Groningen naar Parijs. De gemiddelde dagtemperatuur is opgelopen van 18 naar 23 graden Celsius.
En dat is nog maar zo'n klein stukje van dit immense land. We hebben bergen gezien, en uitgestrekte steppe-achtige landschappen. We hebben verschillen in kleding gezien, en in hoofdbedekking. Verschillen in manier van doen op straat. Maar ook overeenkomsten. In het verkeersgedrag, in de onmogelijkheid om op je beurt te wachten. In de soms verbaasde en nieuwsgierige blikken richting ons, met name als we niet in de gebruikelijke toeristenhotspots bleven rondlopen, maar net van de gebaande paden af gingen.
We hebben verrukking gevoeld, maar ook weerzin. Maar één ding is zeker: het verveelt niet gauw.
Reactie plaatsen
Reacties