Eigenlijk hadden we zo na één dag alle belangrijke dingen in Rishikesh al gezien. Toch hebben we hier nog twee dagen, omdat de eerst mogelijke trein naar onze volgende stop pas over twee dagen vertrekt. Niet erg. Even pas op de plaats, dan kunnen we er straks weer flink tegenaan. Bovendien moeten we toch even bijkomen van de wandelinspanning van de eerste dag in deze stad. We merken wel dat we, hoewel we nu voor het eerst in ons leven aan het backpacken zijn, onze jonge jaren wel al achter ons hebben gelaten. Fysiek dan.
Het Sixties Café
We besloten eens de andere kant op te lopen, om te zien waar we dan uit zouden komen. We liepen door een gemengd bedrijfsterrein met woningen, langs een militaire basis, en kwamen uit bij een braderie annex kermis, met (voor ons) ouderwetse attracties. Daar vlak bij liepen we een stukje het bos in, om in relatieve rust te picknicken, waarna de wandeling doorging. Via een typische middel class woonwijk liepen we weer richting de Ganges. Op zoek naar een plek om even wat te drinken en te zitten, ontdekte Simon een nieuw pareltje: Het Sixties Café: The Beatles. Yes! We namen een tuktuk die kant op.
Het café lag niet eens zo ver weg van de plek waar we gisteren de Ganges waren overgestoken. In plaats van richting het stadscentrum gingen we een stukje bergop. In een omheinde tuin, met westerse sixties en seventies muziek op de achtergrond, genoten we van een paar heerlijke sapjes, een groentensoepje (Simon) en een toetje met warme brownie en ijs (Jaklien).
De tuktuk terug kostte nogal wat tijd, door de gewoonlijke Indiase verkeerscongestie. Terug in ons hotel was de kamer schoon en het bed opgemaakt. 's Avonds gingen we er alleen nog even uit om wat te eten te vinden, en vonden dat bij het Hungry Bird Café, waar ze ons heerlijke momo's (dumplings) voorschotelden.
Aarti bij Triveni Ghat
Onze laatste dag in Rishkesh hebben we gebruikt om het gezellige stadscentrum eens goed te bekijken. De smalle winkelstraatjes met vele kleurige winkeltjes was erg gezellig. Tijdens onze wandeling kwamen we langs Triveni Ghat. Een ghat is een baadplaats aan de heilige rivier. En deze plaats staat bekend om zijn aarti, de ceremonie van het licht, die iedere avond in de schemering wordt uitgevoerd. Reden dus om later terug te komen. Vooralsnog wandelden we door. Eerst een stuk langs de Ganges, en later weer door alle winkelstraatjes. Op zoek naar een boekenwinkel waar ze Engelstalige literatuur zouden verkopen, want ik was door mijn meegebrachte boek heen. En op zoek naar een ATM van een betrouwbare en ons bekende bank.
Beiden konden we niet zo gauw vinden, en de dreiging van een regenbui zorgde ervoor dat we eerst maar terug gingen naar het hotel. Rond half vijf gingen we weer op pad; we hadden ondertussen uitgezocht waar zowel een ATM als een boekenwinkel zouden moeten zijn. En ons uitzoekwerk klopte. Ik kocht een nieuw boek en we konden geld pinnen. Daarna door naar de Ghat aan de oever van de Ganges.
Inmiddels was het weer begonnen te regenen. Eerst wat spikkels, wat gestaag overging in een echte regenbui. Tegen de tijd dat we bij Triverni Ghat waren, werden we aardig nat van het hemelwater. De Aarti is een ceremonie van licht, om de god, of in dit geval de heilige Ganges, te eren, en om de verlichting te brengen bij de gelovigen. De Ganges Aarti wordt maar op drie plaatsen gedaan: In Varanasi, Haridwar en Rishikesh. Gewoonlijk vindt deze ceremonie plaats dicht langs de waterkant. Omdat het nu zo regende, bleven de priesters iets hoger op de trappen onder een afdak staan. Daar zaten ook een heleboel mensen, op de treden. Wij wilden ok liever droog zitten dan in de regen staan, dus we zochten de ingang, en wisten ons naar binnen te wurmen. Op het laatste moment, voor we het hek door gingen, trapten we onze schoenen uit, in de hoop ze na afloop weer terug te kunnen vinden.
Er was luide muziek, en de ceremonie begon met het rondwaaien van wierrook, Daarna werden er cirkels gedraaid met vuur. Ook werden er schalen met vuur doorgegeven onder het publiek, die deze konden laten ronddraaien.. Ten slotte werden er bloemblaadjes, bloemen en suiker uitgedeeld aan de aanwezigen. Na afloop van de vuurceremonie liep iedereen naar de waterkant om deze als offer in de Ganges te gooien. Natuurlijk deden wij mee!
Daarna was er weer muziek, en een man trok verschillende andere mannen in de cirkel bij de muzikanten, om te dansen. Ook Simon werd de cirkel in getrokken. Ondertussen liepen er priesters rond, die iedereen een stip of een veeg op hert voorhoofd gaven, en suikersnoepjes uitdeelden. Na een kwartier mee te hebben geklapt en gedanst, besloten we dat het wel genoeg was. We liepen naar de uitgang om onze schoenen te zoeken. En ze lagen er natuuurlijk gewoon nog, tussen alle andere inderhaast uitgetrapte schoenen. We droogden onze voeten en trokken de schoenen aan. Het was al weer even gestopt met regenen. Terug naar het hotel, waar we deze avond zouden gaan videobellen met Lara en Remy.
Reactie plaatsen
Reacties
Op de plek van de Beatles, dat was voor jou heel fijn, he Jaklien!