Ik had me al afgevraagd waarom Jaklien zo persé naar Rishikesh moest, maar toen ik erachter kwam dat de Beatles daar geweest waren, ergens in 1968, werd alles me duidelijk: we waren op pelgrimstocht. Voor vandaag bepaalde Jaklien daarom de agenda. Na een weldadig ontbijt dat voor ons werd klaargezet (we kregen weer een VIP-behandeling) gingen we te voet op pad. Rishikesh is naar Indiase begrippen een dorp met slechts 322.000 inwoners. Het is een pelgrimsoord voor Hindoes en voor Beatle-fans. We gingen goedgemutst op weg, zonder jas want de weersverwachting was prima. Tijdens de eerste meter werd al duidelijk: Rishikesh lijkt in veel opzichten op steden die we al bezocht hebben: honden en koeien op straat, veel witte SUV's, toeterende riksha's en scooters, en om de paar honderd meter een prachtige tempel. De stad is gebouwd aan de voeten van de Himalaya, waar de rivier Chandrabhaga in de Ganges uitmondt. Na een stukje doorstappen staken we de brug over de Chandrabhaga over. De rivier is in deze tijd van het jaar een ielig stroompje. De bedding stond grotendeels droog, maar tijdens de moesson van juni tot september kan de Chandrabhara veranderen in een woeste stroom.
Een eindje verder, nadat Google Maps ons door allerlei smalle straatjes geleid had, kwamen we bij ons eerste doel: de oevers van de heilige rivier de Ganges. Na een paar honderd meter werden we al benaderd door een meisje dat Jaklien overhaalde voor 50 roepies een schaaltje bloemen van haar te kopen. We wisten daarna eigenlijk niet wat we met die bloemen aan moesten en dachten al na hoe dat in de rugzak moest passen. Domme westerse toeristen. Het was de bedoeling dat we met de bijgeleverde lucifer de bloemen zouden aansteken, om vervolgens het schaaltje bloemen los te laten op het stromende water van de Ganges. Dit is een ritueel om de ziel van een overledene te laten vertrouwen aan de heilige rivier en te helpen de eindeloze cyclus van wedergeboorte te overwinnen. Het is een traditie die waarbij lichamen verbrand worden voordat de as wordt weggevoerd door de Ganges. Even verderop zagen we een grote groep mannen rond een aantal vuren aan de rivieroever staan: hier werden twee overledenen gecremeerd.
We liepen naar een enorme hangbrug over de rivier. Er waren drie stroken. Links en recht stroken voor de scootertjes en in het midden een wandelstrook voor voetgangers. Op de brug werd Jaklien weer eens gevraagd voor een selfie. We hebben de gewoonte om in dat soort gevallen altijd om een selfie terug te vragen. Aan het eind van de brug was er een enorm schilderij van de aapgod Hanuman.
De eerste tekenen van The Beatles
De eerste tekenen van de Beatles kwamen we tegen aan de overkant van de Ganges. De Beatles worden in Rishikesh nog niet echt stevig commercieel uitgebuit, maar we liepen toch al verhoudingsgewijs veel blanke toeristen tegen het lijf. In een smal toeristisch winkelstraatje werd de geschiedenis van de Beatles in India toegelicht. Opvallend was dat Jaklien er totaal overheen had gekeken ;)
De Ashram zelf was niet bepaald goed aangegeven. We moesten volgens Google een stukje terug lopen. We waren al een tijdje aan het zoeken en besloten bij een tempel naar binnen te gaan. Schoenen natuurlijk uit. We werden echter niet getrakteerd op de Beatles maar in plaats daarvan op een Guru die voor een devoot publiek zong en stukken uit het Sanskriet reciteerde. We kregen stippen op onze voorhoofden gedrukt en moesten 500 roepies betalen voor de Guru. Dat hadden we al eerder meegemaakt: Hindoeïsme en commercie zijn soms moeilijk te scheiden. Nadat ons duidelijk werd dat dit toch echt niet de Ashram was, liepen we naar het naastliggende perceel van het Rajaji Tijgerreservaat dat we eerder voorbijgelopen waren, omdat we niet op zoek waren naar tijgers..
De Ashram werd in 1961 gesticht door de Maharishi Mahesh Yogi, de ontwikkelaar van de Transcedente Meditatie (TM). De Ashram lag in een stuk bos van 7,5 hectare. Eind jaren '80 verplaatste de Maharishi zijn aandacht echter naar de internationale centra voor TM en rond 1990 verhuisde de Maharishi naar Vlodrop (NL) en werd het complex bij Rishikesh verlaten. Zonder onderhoud werden de gebouwen overwoekerd door de jungle. Vanaf de jaren 2000 viel het terrein binnen het Rajari Tijgerreservaat. De toegang was beperkt en het stond bekend als een ruïne. Pas na 2015 werd het terrein heropend onder de naam "Beatles Ashram". Pas nadat Deepseek ons bevestigde dat de Beatles Ashram echt in het Tijgerreservaat lag sloten we ons aan in de rij voor een toegangskaartje.
De Beatles Ashram
De Ashram was inderdaad behoorlijk vervallen, maar tegelijkertijd waren er overal bouwactiviteiten. Het lijkt erop dat de Ashram in de komende tijd volledig wordt gerestaureerd en wellicht weer in gebruik genomen. We wandelden van het ene naar het andere leegstaande gebouw. Wat we aantroffen waren veel muurtekeningen in de love-and-peace stijl van eind jaren '60. De schilderingen waren echter meestal van een latere datum. De meditatie-hutjes met puntige daken, waren gebouwd met ronde stenen uit de Ganges. Ook de muren van de -halfondergrondse- meditatiekamers waren aan de binnenkant opgebouwd uit deze grote kiezels. Hoewel bedoeld om de geest te bevrijden, deden deze ruimtes ons erg denken aan kerkers of gevangenissen.
Jaklien liep verrukt rond, haar diepste wens was in vervulling gegaan. We hebben volop gefotografeerd, want het was een geweldig mooie omgeving en we hebben wel wat met ruïnes. De resultaten kun je zien op de fotopagina.
Om 4 uur 's middags begaven we ons naar de uitgang, het park ging sluiten. We dronken uiteraard nog even een kopje thee bij The Beatles café, en drongen ons daarna door een smal straatje vol kraampjes met van-alles-en-nog-wat naar de tweede hangbrug die ongeveer in kilometer verder stroomopwaarts over de Ganges was gespannen. Onderweg passeerden we ook nog een paar tempels en een kolonie apen. Toen we uiteindelijk rond half 7 terug bij het hotel waren, waren we behoorlijk afgepeigerd. De stappenteller bleef steken op ruim 23000 stappen. Gelukkig zou er die avond een cricketwedstrijd op TV zijn, dus we streken neer op bed met een glaasje cola en wat pinda's.
Reactie plaatsen
Reacties