Als je dan in Japan bent, kun je natuurlijk niet om hét beeldmerk van het land heen: De berg Fuji. Deze actieve vulkaan - je kan hem af en toe onder je voeten voelen rommelen - is een heilige berg in het Shinto-geloof. door zijn vorm is hij het ideaal voor harmonie, balans en schoonheid.
Halverwege onze treinreis namen we afscheid van Myrthe, die terug moest naar Tokio. Wij vervolgden onze weg naar Odawara, waar we in de bus stapten naar het Ashi-meer in de regio Hakone. Daar eenmaal aangekomen, begon het al snel te schemeren. We liepen naar het meer, maar konden de berg niet ontwaren aan de overkant.
De volgende ochtend was het weer stralend weer. We waren er van overtuigd dat je Mount Fuji zou moeten kunnen zien vanaf "onze" kant van het meer. We liepen dus maar een stuk verder door langs de waterkant. En ja hoor! Daar piepte de "verlegen berg" tussen twee andere bergen door in ons blikveld.
We wandelden nog verder, naar een schiereiland waar in de 19e eeuw het buitenhuis van de Japanse keizer had gestaan. Hier maakten we nog een wandeling langs een prachtig in het groen verborgen pad langs de waterkant. Onderwijl maakte we iedere zoveel meter wel een foto van het magnifieke uitzicht op die perfect berg. Uitkijkend over het water, met Mount Fuji aan de overkant en geflankeerd door groene bergen onder een strakblauwe lucht, gaf dat echt wel een perfect plaatje. Dit markeert voor ons een mooi afscheid van Japan en ook het einde van onze reis. Vanmiddag gaan we naar Tokio en morgen stappen we in het vliegtuig, terug naar ons eigen kleine kikkerlandje.
Reactie plaatsen
Reacties
Mooie foto’s, prachtige foto’s. Overal op de wereld kan de mens schoonheid beleven, en afschuw, woede en vreugde. Wat een geweldige reis hebben jullie gemaakt.