De rit van Tokio naar Nagano verliep vlot. Anderhalf uur voor 225 kilometer. Dat zijn we al lange tijd niet meer gewend! We reden dwars door bergen heen door lange tunnels. De stad zelf is dan ook omringd door bergen. We kenden Nagano eigenlijk alleen als gastheer van de Olympische winterspelen van 1998.
De volgende dag namen we alwéér een trein, door de bergen en met schitterende vergezichten. Deze keer voor een dagtochtje naar Matsumoto. Dit ligt op ongeveer 50 kilometer afstand. In de jaren 1593/1594 werd daar op de vlakte de laatste hand gelegd aan de versterkte verdedigingstoren van Matsumoto Castle. Het kasteel is bekend om zijn onheilspellende zwarte uiterlijk, en werd daardoor ook wel Crow-castle genoemd.
De 16e eeuw in Japan was een tijd van krijgsheren en vele oorlogen. In Japan noemen ze dat de Sengoku-periode. In de eeuwen die volgden heeft het kasteel verschillende eigenaars gehad, totdat het in 1868, met de start van de Meiji-periode, in onbruik raakte.
Keizer Meiji, die Japan van de middeleeuwen naar de moderne tijd bracht, vond alle houten kastelen onnodig en onhandig. In de jaren '70 van de 19 eeuw werden dan ook veel oude Japanse kastelen afgebroken. Enkele inwoners van Matsumoto wisten de afbraak van "hun" kasteel te voorkomen. Dertig jaar later begon men aan een grote restauratie. In de jaren '50 van de 20ste eeuw werd het kasteel nogmaals stukje voor stukje uit elkaar gehaald, gerestaureerd en weer in elkaar gezet. Het is een van de weinige originele (dus: niet herbouwde) kastelen in Japan. In het kasteel werd het een en ander aan wapentuig tentoongesteld. De Japanners hadden van de Portugezen in 1542 een paar lontmusketten bemachtigd en wisten ze binnen een jaar na te maken en zelfs flink te verbeteren. Vanaf dat moment veranderde de manier van oorlogsvoering in Japan drastisch. Voor 1542 draaide Japanse oorlogsvoering vooral om boogschutters, speerformaties en samurai‑duels. Japanse krijgsheren ontwikkelden snel eigen tactieken, zoals rotatievuur: drie rijen schutters die om beurten schoten, herlaadden en weer schoten en gecombineerde wapens: waarbij musketiers stonden opgesteld achter andere linies voor bescherming. Kastelen zoals Matsumoto Castle kregen schietgaten voor musketten, steile muren en complexe poorten om vijandelijk vuur te beperken en brede grachten om schutters meer tijd te geven om te vuren.
Na het bezoek aan Matsumoto Castle liepen we nog een ommetje langs de Matsumoto Jinja-shrine, een samenvoeging van verschillende oude heiligdommen in Matsumoto. Daarnaast bekeken we de Marunouchi. Dit is het binnenste en best beschermde deel van een Japans kasteelcomplex. In dit gebied bevonden zich belangrijke administratieve gebouwen en de residenties van hoge samurai. Van al deze gebouwen waren hier en daar nog wat fundamenten over. Een reconstructie liet zien hoe het er vroeger ongeveer uitgezien zou moeten hebben.
Reactie plaatsen
Reacties