Voor onze laatste paar dagen in Thailand, zochten we een plaats uit aan de kust. Niet te ver van het vliegveld, zodat we makkelijk op de laatste dag terug zouden kunnen reizen. Verschillende plaatsen kwamen langs. Pattaya is een toeristische badplaats met veel attracties. Chonburi lag dichter bij Bangkok en had een mooi strand. Maar Simon noemde de plaats Si Racha. ook wel Sri Racha genoemd. Of Sriracha. Die naam deed mij de oren spitsen. Aleen al om de naam willen we hier wel heen. Hier komt de beroemde srirachasaus vandaan. Een pittige rodepepersaus, waar we dol op zijn.
Zo gezegd zo gedaan. Simon boekte een luxe hotel met een zwembad aan zee en we gingen op pad. Van Ayutthaya naar Bangkok en door naar Sriracha.
De plaats heeft niet echt een strand. Maar wel een levendige boulevard-achtige straat die het vasteland van Sriracha verbindt met het eilandje Koh Loi. Iedere avond komt de weg tot leven. Tientallen eetstalletjes gaan open, met daartussendoor winkeltjes voor kleding en accessoires, huisdieren (vogeltjes en knaagdieren met veel te veel jonge diertjes in een veel te klein hokje gepropt), schoenen etc. Veel mensen doen er hun boodschappen voor het avondeten. Hele maaltijden van vis, vlees, en noedels worde bij elkaar gesprokkeld en mee naar huis genomen. Maar er wordt ook ter plaatse gegeten. Gegrilde spiesjes, vers fruit, desserts en ijs, zeevruchten en zelfs insecten.
Aan het einde van de weg is een kermis opgebouwd voor jonge kinderen en zijn verschillende andere attracties om de jeugd bezig te houden. Zo zaten er konijntjes met veel te veel dieren in hokken met een gazen bodem, die gevoerd konden worden. En biggetjes, nauwelijks gespeend, in een soortgelijke kooi, die je een flesje kon geven. Ik ben sterk voor het idee van 's lands wijs, 's lands eer, maar dit was gewoon verdrietig-makend.
We hebben deze dagen niet veel uitgevoerd. Een beetje gewinkeld, rondgewandeld in de buurt van het hotel, langs de vissersboten aan een oude pier en veel aan en in het zwembad gelegen. Thailand heeft ijsthee en ijskoffie tot een kunst verheven, dus ook daarvan hebben we nog uitgebreid genoten. Zo zijn we bekomen van de warmte van de afgelopen drie maanden, waarin we toch van hot naar her zijn gereisd, en zijn we klaar voor de volgende etappe van ons avontuur.
Reactie plaatsen
Reacties