Aankomst in Thailand
Na een vlucht die korter duurde dan we hadden verwacht (de tijd ging ook nog eens 1,5 uur vooruit), waren we al rond zes uur in de ochtend in Bangkok. We regelden geld, een Thaise SIM en een taxi naar het hotel. We hadden vanuit Nederland al twee nachten in het Millennium Hilton geboekt. Het was na tien uur toen we daar aankwamen. Onderweg keek ik mijn ogen uit. Bangkok is van een totaal andere orde dan de meeste Indiase steden. En met India als ons meest recente ijkpunt, was het verkeer goed georganiseerd, men lijkt zich aan de verkeersregels te houden, de straten strak en schoon.
Nadat we ons hadden opgefrist, hadden we toch wel wat trek gekregen. Naast ons hotel was een enorme mall gelegen: IconSiam. We hebben al meerdere keren geschreven over de luxueuze malls in diverse grote steden in India. Maar deze sloeg echt alles. Minstens acht verdiepingen, met veel winkels op thema gesorteerd. We kwamen binnen via een enorme Japanse markt. We hadden wel honger, maar dachten: "Japans eten gaan we over drie weken iedere dag doen." Dus eerst op zoek naar Thai food. Na de markt kwamen we door een enorme foodcourt; daar konden we wel wat te eten vinden. Het was ons wel al zeer snel duidelijk, dat een vegetarische maaltijd voor Jaklien best wel een uitdaging zou kunnen worden. Maar tofu is hier niet onbekend, dus het zal wel goed komen.
Na een maaltijd van noedelsoep, hebben we de rest van het enorme winkelcentrum bekeken. We hebben er uren rondgelopen, en zijn van de ene verbazing in de andere gevallen. Een enorme puppy, een waterval uit het plafond, een snoepkleurig poppenwinkeltje voor volwassenen.... En enorm veel eetmogelijkheden.
's Avonds hebben we wat snacks gegeten op het dakterras van ons hotel, op de 31ste verdieping. We hadden een schitterend uitzicht over de rivier de Chao Phraya en de stad Bangkok. Simon deed wat desk research. Thailand is inderdaad een rijker land dan India. Het BBP per hoofd van de bevolking ligt ca. 3x hoger dan in India, de werkloosheid is er lager, er is minder armoede en minder analfabetisme. Er is veel westers toerisme en het prijsniveau van o.a. hotels, eten en drinken ligt behoorlijk hoger. Omdat we er net drie maanden India op hebben zitten, vinden we nu alles duur.
Een vrolijk weerzien
De volgende dag stond in het teken van een weerzien met een oude bekende. Mint woonde tijdens het schooljaar 2018-2019 een jaar bij ons en deelde ons leven (en wij dat van haar). Mint was geboren en getogen in Bangkok, en keerde na haar uitwisselingsjaar terug naar huis. En nu, eindelijk, na al die jaren, konden we bij haar op bezoek!
We namen de skytrain en de metro naar een winkelcentrum dat dichter bij haar huis lag. En daar ontmoetten we haar en haar moeder en haar zus. We hadden een uitgebreide Thaise lunch en kletsten honderduit. Over wat er allemaal gebeurd was sinds ons afscheid in juli 2019.
Na de lunch werden we meegenomen naar hun huis, waar we samen enkele reisbestemmingen bekeken. We kregen enkele tips van Mint en haar moeder, en vonden zelf ook nog het een en ander. Maarja, we hebben nog maar 2,5 week....
De middag vloog voorbij. Bangkok is een enorm uitgestrekte stad met zo'n 11,5 miljoen inwoners. Als je van punt A naar punt B wil, moet je al gauw op een uur reistijd rekenen. Per auto. Openbaar vervoer duurt meestal nog langer. We hadden de hele familie uitgenodigd voor een diner tijdens een dinercruise op de rivier. Pear (Mint's zus) had plannen met haar vriendin, en toen voelde Kung (Mint's moeder) zich een beetje het vijfde rad aan de wagen. Haar Engels was helaas niet goed genoeg om mee te doen in een echte conversatie, hoewel ze haar best deed een en ander aan ons uit te leggen. Een enorm lieve vrouw, die er al jaren alleen voor staat met haar twee dochters. Ze heeft een paar mooie mensen deze wereld in gestuurd. Uiteindelijk gingen we dus met ons drieën.
Het was best vreemd om opeens als gast bij Mint in de auto te zitten en ons door haar de halve stad door te laten rijden. Het lijkt gisteren dat ze bij ons achterin de auto kroop. Ze is dan ook geen spat veranderd!
De boottocht over de Chao Phraya rivier gaf ons erg mooie uitzichten op verlichte gebouwen langs het water. Het eten was prima met een ijsje als toetje. We wandelden nog een beetje door het winkelcentrum (volgens Mint hét tijdverdrijf van de meest Thai in de weekends, in verband met de hitte buiten).
En al veel te snel was het tijd om afscheid te nemen. De avond vorderde en Mint moest nog een klein uur terug rijden. Net als vroeger, stuurde ze een berichtje dat ze veilig thuis was gekomen.
Reactie plaatsen
Reacties