Na het Finesse-feestje op vrijdagavond, werden we zaterdag alweer op tijd voor het ontbijt verwacht. Of nou ja, verwacht, het stond voor ons klaar in de VIP-dining hall. De vertrouwde puttu met sambar. Vervolgens besloten we een leuke koffie-zaak te bezoeken -we wisten er nog wel één in het winkelcentrum hier dichtbij- om daar de vorige blog te schrijven. Ons Internet op St. Albert’s was twee jaar geleden al niet zo stabiel, maar is nu vrijwel niet-bestaand. Tijdens de koffie konden we onze eigen hotspot zijn op Indiase 4G.
Bovendien waren we dan al een klein stukje op weg naar Jinson. Tijdens ons vorige bezoek aan Kochi hebben we hem en zijn vader een beetje proberen te helpen met hun houtbewerkingsbedrijf. En we hebben hen geholpen bij het bouwen van een nieuw familiehuis, wat in ieder geval water- en winddicht zou zijn. Dat nieuwe huis wilden we nu komen bekijken.
We waren uitgenodigd voor de lunch. De hele familie, inclusief zus Geeni en neefje Ephraim die elders wonen, stond ons op te wachten. Trots liet Jinson alle kamers in het huis zien. Met een eigen badkamer voor hem en één voor zijn ouders, en een badkamer bij de gastenkamer -of kamer voor eventuele gezinsuitbreiding, mocht hij ooit gaan trouwen. Die derde kamer is overigens nog niet af. Een eetkamer met open keuken, overal ingebouwde spots en pontificaal tegenover de voordeur een huisaltaartje met een groot portret van een blanke, blauwogige Jezus.
We kregen een heerlijke thuisgekookte lunch, met heel veel kip voor Simon, curd, rijst en verschillende groentegerechten. Ze hadden zich echt voor ons uitgesloofd. En wij hadden natuurlijk verschillende Nederlandse cadeautjes voor hen meegenomen (eindelijk gaat mijn rugzak wat lichter worden). De taalbarrière maakte het af en toe een beetje ongemakkelijk, maar verder was het een goede ontmoeting. Tegen de tijd dat we weg gingen, vertelden Jinson en Geeni nog dat er een festival met olifanten was bij een tempel vlak bij hen.
Shiva temple festival
Diezelfde avond zouden we father Shaiju ontmoeten voor een gezellig etentje samen. We gingen een uurtje vroeger richting de Maradu, het stadsdeel waar Jinson en father Shaiju wonen, om de tempel, en dan vooral de olifanten, te bekijken. We hoorden de trommels en het getoeter al van verre. Er stond een rij van 7 olifanten, met berijders erop. Het deed ons denken aan een kleine versie van de Thrissur Pooram. Ongetwijfeld zou er nog het een en ander moeten gebeuren met die olifanten, maar na een half uur rondhangen op het tempelterrein, hadden we het wel gezien. De toeteraars waren gestopt. Er kwamen steeds meer trommelaars, maar die deden nog niks. En de olifanten kauwden op stukken palm.
We wandelden terug naar de kerk van father Shaiju. We hadden in de middag al gezien dat er een nieuwe kapel bij was gebouwd, ter ere van het Jubeljaar 2025. In het donker zag het gebouwtje er nog veel indrukwekkender uit, met de gebrandschilderde ramen die een hemels licht verspreidden.
Shaiju nam ons mee naar een nabijgelegen restaurantje waar we aan de oever van de rivier onze maaltijd aten. Om negen uur zagen (maar vooral: hoorden) we achter en boven de bomen het vuurwerk van de tempel, de afsluiting van het festival. Tijdens deze maaltijd was er geen taalbarrière, dus er werd uitgebreid bijgepraat.
Comic Con India
Een redelijk nieuw fenomeen in India, en voor het eerst in Kochi. We hadden de aankondiging gezien op een groot billboard en besloten een kijkje te gaan nemen. De beurshal waar de comic con zou plaatsvinden was niet echt naast de deur, maar daar het je Uber voor. Er waren -natuurlijk- vooral veel Indiase uitgevers en striptekenaars aanwezig, en één Amerikaan. Verder lag de nadruk op manga en anime en heel veel DC en Marvel comics. Die laatste karakters herkenden we nog wel , en een enkele manga/anime-figuur konden we ook nog een beetje thuisbrengen (Pikachu en Monkey D Luffy).
Er liepen ook wel wat cosplayers rond, maar niet zo heel veel. Ze hadden zich wel allemaal opgegeven voor de cosplay-verkiezing aan het eind van de dag. Vergeleken met wat we in Nederland zien rondlopen op een Elfia of Castlefest, waren veel uitdossingen minder, tja hoe zal ik het zeggen…. Professioneel. Soms duidelijk aan elkaar getapete kartonnen onderdelen, niet altijd goed in de verf. Maar dat mag de pret niet drukken. Aan creativiteit in ieder geval geen gebrek. Die professionele outfits die je bij ons af en toe ziet, zijn soms ook weer té.
Op het hoofdpodium werden de striptekenaars bij elkaar gezet om in een half uurtje samen een compleet stripverhaal te tekenen. Het publiek mocht een karakter, de plaats en het genre voorstellen. Het karakter werd een Rubik's Cube, de plaats werd besloten op Kerala en het genre werd horrorcomedy. Na wat overleg, pakten de tekenaars hun pennen op en kwamen met het volgende stripverhaal:
Al met al een leuke dag, met ook nog optredens van een tweetal bekende stand-up comedians (Gautam Govindam en Rohan Joshi) en hiphop-trio MHR feat. Joker.
Reactie plaatsen
Reacties